Det er herleg å kome seg litt vekk i frå heimekråa.
Gå på tur på nye og ukjente stiar.
Kjenne sola varme.
Og det var faktisk herleg å kome inn i skuggen i blandt.
Atter ein ny vakker sommardag går mot slutten.
Ein føler takksemd for at ein får leve i eit fritt og godt land.
Ikkje alle dagar er som denne sjølv i vårt gode land.
Eg vart så sterkt minna på dette då eg for nokre dagar sidan var i gravferd til faren til ei vennine.
Å lære seg å takke både når sola skin og når ein er i dødsskuggens dal.
I gravferda vart denne songen sunge:
TAKK, MIN GUD, FOR ALT SOM HENDE!
1. Takk, min Gud, for alt som hende, Takk for alt slik du det gjer, Takk for dag som er til ende,
Takk for dag som enno er! Takk for fager vår som strøymde, Takk for hausten grå og arm,
Takk for tårer som er gløymde, Takk for hjartefred i barm!
2. Takk for det du har forklara, Takk for det som uklart er, Takk for du på bøna svara,
Takk for det eg ikkje fær, Takk for livsens gåter løynde, Takk for hjelp i sorga sår,
Takk for nåden som eg røynde, Takk for frie barnekår!
3. Takk for gledene eg kjende, Takk for sol og himmel blå, Takk for motgang du meg sende,
Takk for sorg som du la på, Takk for harde prøvingstider, Takk for hjelpa du meg gav,
Takk for kvar ein dag som lider, Takk for trøyst mot gru og grav!
4. Takk for rosene på vegen, Takk for tornar mellom deim, Takk for reiste himmelstigen,
Takk for trygg og evig heim, Takk for kors og takk for plåge, Takk for himmelheimen blid,
Takk for stridens lutringsloge, Takk for alt til evig tid!
Tekst: August Storm
